Menu


Sikorskich Republika Pl



Sikorski herbu Lubicz

W opracowaniu Elżbiety Sęczys pod tytułem "Szlachta wylegitymowana w Królestwie Polskim w latach 1836-1861" występuje:

Sikorski h. Lubicz
Stanisław Michał leg. 1847.

Jest to jedyny znany mi przypadek, gdzie można spotkać się z Sikorskim herbu Lubicz.

Herb szlachecki Lubicz


Lubicz (Luba, Lubow, Łuba), polski herb szlachecki. Jeden z najbardziej rozpowszechnionych polskich herbów szlacheckich; podkowa srebrna barkiem do góry, 2 krzyże w polu błękitnym; używany w całej Rzeczypospolitej; najwcześniejsze wzmianki: rok powstania ok. 1190, znany z pieczęci z 1348; herbem Lubicz pieczętowały się przede wszystkim rodziny średnio- i drobnoszlacheckie; najbardziej rozpowszechniony był na ziemi brzeskiej, inowrocławskiej, lubelskiej, łęczyckiej, poznańskiej, sandomierskiej, krakowskiej i sieradzkiej.

Istniały następujące podstawowe odmiany tego herbu:
  • w polu błękitnym podkowa srebrna z krzyżem kawalerskim złotym zaćwieczonym na barku i takim samym krzyżem luzem w środku, w klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie
  • w polu błękitnym podkowa srebrna z krzyżem kawalerskim srebrnym luzem w środku, w klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie
  • w polu błękitnym podkowa srebrna z dwoma krzyżami kawalerskimi srebrnymi w słup luzem w środku, w klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.
Wcześniejsza wersja herbu posiadała czerwoną tarczę.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Lubicz_(herb_szlachecki)

Miasto Lubicz

obecnie miasto o nazwie Brody w zachodniej Ukrainie w obwodzie lwowskim nad Suchowólką; 17 tys. mieszkańców (2006). Do 1939 roku - miasto powiatowe w województwie tarnopolskim. Do 1918 roku - miasto powiatowe w Królestwie Galicji i Lodomerii w Austro-Węgrzech powiat brodzki graniczący z cesarstwem rosyjskim a następnie z ZSRR. Do 1772 województwo ruskie, ziemia lwowska, powiat brodzki.

Po raz pierwszy osada wzmiankowana w roku 1441 jako mała osada należąca do dóbr oleskich, będących w rękach Sieniawskich (lub Sienieńskich z Sienna), później Koniecpolskich. W roku 1580 kupił je Stanisław Żółkiewski, wojewoda ruski, ojciec sławnego hetmana, który umiał docenić znaczenie strategiczne tego miejsca położonego na uczęszczanym szlaku handlowym z Rusi na Podole i Wołyń. Wystarał się u króla Stefana Batorego o przywilej nadający w roku 1584 Brodom prawa miejskie, pod urzędową nazwą Lubicz. Nazwa ta pochodziła od herbu Żółkiewskich, jednak już w pierwszej połowie XVII w. używano starego określenia, a mianowicie Brody.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Brody_(Ukraina)