Menu


Sikorskich Republika Pl



Sikorscy herbu Cietrzew

Wszystkie strony w temacie:
Sikorscy herbu Cietrzew - historia rodu
Sikorscy herbu Cietrzew z Wielkich Chełmów i Leśna
Herby Sikorskich z rodu Cietrzewia
Drzewo genealogiczne Sikorskich herbu Cietrzew
Dwór szlachecki w Sikorzynie

Sikorscy herbu Cietrzew - ród kaszubski pochodzący ze wsi Sikorzyno koło Kartuz, wywodzący się z rodu Kętrzyńskich herbu Cietrzew, którzy od wieków posiadali dobra Kętrzyno na Pomorzu (obecnie woj. pomorskie, pow. wejherowski, gmina Linia).

Pierwsza wzmianka o Sikorzynie pochodzi z roku 1284, kiedy to książe Mestwin II (Mściwój II) nadaje wieś swojej kuzynce Gertrudzie - córce Sambora, księcia tczewskiego. Wieś ta została wtedy zapisana jako Sicorino. Oznacza to, że od tego czasu nazwa wsi praktycznie się nie zmieniła. Najstarsze zapiski dotyczące dziedziców Sikorzyna pochodzą z kolei z końca XIV wieku. Pierwsza z nich, czasami błędnie datowana na rok 1334 - początku konfliktu o wieś zawory, pochodzi tak naprawdę z roku zakończenia tego sporu w roku 1385. Zawory były początkowo wsią włościańską zapisaną przez księcia Świętopełka II klasztorowi norbertanek z Żukowa. Jednak za czasów krzyżackich w 1334 roku niejaki rycerz Jan bezkarnie przywłaszczył sobie jedną trzecią część wioski klasztornej, sprzedając ją jako właściciel. Wzmianka o tym wydarzeniu zachowała się w przywileju krzyżackim, nadającym tę część wsi Zawory Konradowi de Swerin (ze Skwierzyny, czyli z obecnego Schwerinu na Pojezierzu Meklemburskim, na północy Niemiec). Co ciekawe przywilej ten otwiera całą listę nadań krzyżackich dotyczących cząstkowych majątków rycerskich. W 1385 roku klasztor chcąc odzyskać utracone ziemie musiał zapłacić 45 grzywien Czessmerowi de Sycorsin (Czesmarowi z Sikorzyna; być może Cieszymir, Czeszmir lub Czestmir). Kolejna wzmianka o jednym z dziedziców żyjących w Sikorzynie pochodzi z roku 1398. Paweł Josibowich oskarża wtedy Łukasza Botkomira z "Sickorsin" o złupienie i zabicie na drodze jego przyjaciela Brykira. Pozwany nie stawił się przed sądem i dlatego został "z kraju wywołany".

Pierwszych właścicieli wsi Sikorzyno nie można jednak mylić z rodem Sikorskich. Wszelkie przypisywanie im nazwiska Sikorski lub herbu Cietrzew jest nieuzasadnione i niepotwierdzone jakimikolwiek dokumentami. W dokumentach byli oni nazywani dziedzicami z Sikorzyna i Sikorzyńskimi (podobnie jak szlachta ze wsi Sikorzyn w Wielkopolsce). Ciekawym przykładem na to są akta sądów lwowskich z XV wieku, w których zachowały się zapiski "Iohanne de Szycorzino" z 29 października 1445 roku i "Iohanne Sicorzynsky" z 18 listopada 1445 roku.

Kolejni właściciele Sikorzyna przybrali już inne nazwisko. Najpóźniej w XVI-tym wieku, od którego zamiany nazwiska na podstawie zmiany zamieszkania już nie zachodzą, przybył jeden z Kętrzyńskich z Kujaw do Prus Zachodnich, a nabywszy majętność "Sikorzyn" z przyległościami pod Kościerzyną ("Berent"), począł nazywać się Sikorskim. Świadczą o tym akta grodzkie gdańskie i kościerskie (ossolineum). W ciągu kolejnych stuleci Sikorscy osiedlili się w różnych częściach Kaszub i Pomorza, Kujawach, a także w Poznaniu i Schoenebergu pod Berlinem.

W połowie XIX wieku bezdzietny Antoni Jezierski swoją spadkobierczynią uczynił siostrzenicę Annę z Getzendorf-Grabowskich Sikorską. Mąż Anny, Władysław Sikorski był dzierżawcą różnych majątków na Kujawach i Pomorzu, ale dzięki spadkowi osiedlił się na Zaborach i dał początek linii Sikorskich z Wielkich Chełmów i z Leśna.

W kolejnych pokoleniach rodu z Sikorzyna występują m.in. w r. 1743: Jan i jego bracia, X. Piotr, kanonik kujawski, Bogusław, stolnik bracławski i Franciszek, regent lęborski. Następnie Antoni Sikorski, pan na Leśnie podpisany w r. 1764 na sejmiku w Radziejowie i brat jego Teofil, w r. 1773 podczaszy owrucki, w r. 1775 podczaszy wendeński, a wreszcie dnia 10 maja 1788 r. mianowany podczaszym bydgoskim po śmierci Pawła Chmielewskiego herbu Wieniawa. Dalej mamy dzieci Teofila podczaszego bydgoskiego i Anny Studzińskiej oraz syna jego brata Antoniego także o imieniu Antoni, który zamieszkał w Kaliszu, aż w końcu dochodzimy do młodszego pokolenia, w którym występuje m.in. Władysław, który ożenił się z Goetzendorfówną Grabowską herbu Zbiświcz, z której było troje dzieci: synowie: Egidiusz Stefan i Paweł Leon Sikorscy, oraz córka Agata, zamężna Tomaszowa Komierowska herbu Pomian. Warto tutaj wspomnieć, że Egidiusz Stefan Sikorski, był panem na Wielkich Chełmach pod Brusami na Kaszubach, które nabył dnia 31 lipca 1890 r. Pojął on za żonę Maryę Dekowską, zamieszkałą następnie w Poznaniu, matkę dziesięciorga dzieci. Brat jego Paweł Leon, dziedzic Leśna, poślubił Antoninę Donimirską herbu Brochowicz i miał z nią siedmioro dzieci.

Sikorscy z rodu herbu Cietrzew pieczętowali się także herbami własnymi:

  • herb Sikorski I - używany przez Sikorskich osiadłych na Kaszubach i Pomorzu w XVII stuleciu, a obecnie także w Wielkopolsce.
  • herb Sikorski II
  • herb Sikorski III - rodzina, która w XVIII stuleciu osiadła na Kaszubach i Pomorzu.
  • herb Sikorski IV
  • herb Sikorski V - gałąź rodziny używająca przydomki Misin, Misich i Mężyk.